Charakterystyka umów leasingowych

Prawo

Umowa leasingu regulowana jest w polskim prawie przez Kodeks cywilny w artykułach 709.1-709.18. Prawo zobowiązuje do zawierania umowy na piśmie, w przeciwnym razie jest nieważna. Umowa leasingu może być zawierana jedynie na rzeczy materialne. W umowie na leasing nienazwanej o charakterze leasingowym można zawierać ją również na dobra niematerialne i prawne.

Strony umowy

Leasingobiorcą określa się klienta prowadzącego własną działalność gospodarczą. Leasingodawcą określa się firmę leasingową, która jest w stanie nabyć dla przedsiębiorcy dany środek trwały, a następnie udostępnić go mu na warunkach określonych w porozumieniu leasingowym. Umowa leasingu polega na nabyciu przez leasingobiorcę rzeczy na określony czas w zamian za dokonywanie miesięcznych opłat na rzecz leasingodawcy za możliwość korzystania z przedmiotu. Umowa leasingu to jednak nie tylko leasingobiorca i leasingodawca, lecz także zbywca. Zbywca jest osobą, która sprzedaje leasingodawcy dane dobro.

Leasing operacyjny

Umowa leasingu często zawierana jest na zasadzie leasingu operacyjnego. Na tę formę finansowania zawiera się ponad siedemdziesiąt procent wszystkich umów leasingowych. W umowie tej leasingodawca przekazuje środek trwały leasingobiorcy na określoną ilość czasu. Leasingobiorca w zamian wpłaca miesięczne raty leasingowe na konto leasingodawcy. W rozliczeniu księgowym raty stanowią koszty uzyskania przychodów dla leasingobiorcy, a środek trwały brany w leasing nie ulega amortyzacji. Do kosztów prowadzenia działalności gospodarczej dorzuca się również opłatę inicjalną, która może wynosić od zera do nawet kilkudziesięciu procent. Jeśli przedsiębiorca chce po zakończeniu umowy leasingowej zostać wyłącznym właścicielem danego środka trwałego to będzie on zobowiązany do uiszczenia opłaty wykupu, który może wynosić od zera do kilkudziesięciu procent (zwykle 0-15 procent)

Leasing finansowy

Umowa leasingu zawierana jest również na leasing kapitałowy. Zasady opłacania rat i przekazywania dóbr trwałych są takie same jak w leasingu operacyjnym. Różnica polega na tym, że leasingobiorca amortyzuje środek trwały. Umowa leasingu finansowego zawiera również klauzule możliwości przeniesienia tytułu wartości oraz prawo późniejszego wykupu dobra trwałego przez leasingobiorcę. Zwykle jednak w trakcie umowy leasingu spłacić trzeba pełną wartość i nie ma wykupu.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

four × 2 =